Słownik

Zdjęcie radiologiczne głowy uzyskiwane przy zachowaniu standardowych warunków, wprowadzone w 1931 roku jednocześnie w USA (B. H. Broadbent) i Niemczech (H. Hofrath). Zgodnie z zasadami odległość między źródłem promieniowania rentgenowskiego a płaszczyzną pośrodkową głowy badanego pacjenta 5 stóp (152.4 cm) lub 150 cm. Odległość pomiędzy płaszczyzną pośrodkową głowy badanego pacjenta a kliszą lub czujnikiem powinna mieścić się między 10 cm a 18 cm, w zależności od wielkosci głowy. Znajomość wartości tych odległości pozwala na wyliczenie wskaźnika powiększenia. Do standardowych projekcji zaliczamy boczną, tylno-przednią oraz skośną.